Ágæta vínáhugafólk, Í síðustu viku heimsótti ungt par mig í kjallarann. Þau voru að leita að stað til að halda trúlofunarveislu með vinum og fjölskyldu. Eftir að ég hafði sýnt þeim kjallarann spurði unga konan mig skyndilega: „Hvernig er að vera í draumastarfinu sínu?“ Ég stóð augnablik orðlaus. Ekki vegna þess að spurningin væri óvenjuleg – heldur vegna þess að ég áttaði mig á því að ég var ekki með neitt svar á reiðum höndum. Á yfirborðinu er þetta auðvitað algjört draum

Þegar ég er spurður hver munurinn sé á lífrænni og lífefldri (biodynamic) vínrækt, þá hef ég – og flestir kollegar mínir – tilhneigingu til að svara með því að telja upp hvað við gerum öðruvísi. Oft er útskýringin tæknileg: við notum örlítið minna kopar á vínekrunum og við notum hornáburð (horn manure BD500) og hornkísil (horn silica BD501). Fyrir marga er það nægilegt svar og samtalið endar þar. En spurningin  af hverju  við gerum það er miklu áhugaverðari er spurningin um

Ágæta vínáhugafólk, Af og til þarf ég nýjan hrút fyrir litlu hjörðina mína. Fyrir stuttu síðan bættist ungur hrútur að nafni Matti í hjörðina. Þegar ég kynnti Matta fyrst fyrir ánum var hann feiminn og taugaóstyrkur. Kindurnar nálguðust með forvitni, þefuðu af honum og gengu í kring um hann, á meðan hann stóð sem frosinn og vissi ekki hvað hann ætti að gera. Eftir nokkrar mínútur slakaði hann aðeins á og byrjaði sjálfur að þefja af ánum. Allt gekk snurðulaust þar til hann ger