Breytingar í loftslagi
- hoskuldurhauksson
- Aug 25
- 2 min read

Síðustu vikurnar hafa verið þurrar og heitar.
Mest af tíma mínum í seinni tíð fer í að vökva ungu vínviðarplönturnar. Í þessari þurrkatíð er nauðsynlegt að vökva þær reglulega svo að þær lifi sumarið af. Á sama tíma skrælnar grasið fyrir kindurnar okkar frá degi til dags. Það sem fyrir örfáum vikum var grænt og safaríkt er núna brúnt og þurrt. Ég á ennþá nokkra bletti sem að duga næstu tvær til þrjár vikurnar en þegar því líkur þarf ég að gefa greiunum hey.
Þetta er svo sem ekkert einsdæmi, en útslagið á sveiflunni verður stöðugt stærra.
Í stað þess að fá einhvernar rigningar með þokkalega jöfnu millibili yfir sumarið verða þurrkatímabilin alltaf lengri og á milli þeirra koma kröftugar dembur sem að jarðvegurinn getur ekki tekið við. Svo bætist við að sveiflurnar á milli ára verða stærri. Árið 2021 var með eindæmum blautt og þar á móti hafa 2018, 2022 og 2026 verið alveg sérstaklega þurr.
Þessar vangaveltur leiða hugann áfram að því hvernig við bændur bregðumst við þessu.
Vínekrur í Sviss eru oft í bröttum brekkum og þvert á þessar brekkur með 50 til 100 metra millibili liggja vegir. Þegar mikið rignir safnast vatnið saman á veginum og þaðan er það leitt áfram í niðurfall. Vatnið er leitt í burtu af ekrunni eins fljótt og hægt er.
Í permaculture fylgja menn öðrum aðferðum. Þar reynir maður að halda vatninu eins lengi og hægt er á landinu til þess að gefa því færi á að sökkva rólega ofan í jarðveginn. Þar geymist það vel og nýtist plöntunum á næsta þurrkaskeiði.
Með þetta í huga má svo velta því fyrir sér hvort að tími sé kominn til að endurskoða hvernig við förum með vatnið á ekrunum okkar.
Aukin vatnsforði í jarðveginum mundi verða til þess að við hefðum meira af safaríku grasi fyrir kindurnar okkar. Það mundi styðja við vöxt trjáa og runna sem verða stöðugt mikilvægari fyrir lífkerfið á ekrunum okkar. Á hinn bóginn verða mörg af bestu vínum heimsins til einmitt vegna þess að vínviðurinn þurfti að glíma við þurrka. Við slíkar aðstæður gefur hann okkur berjaklasa með litlum og bragðgóðum berjum.
En hvernig förum við að því að skapa jafnvægi í náttúrunni og á sama tíma búa til kröftug vín með fallegum karakter.
Ég hef enn sem komið er ekki fundið rétta svarið við þessu vandamáli, en nákvæmlega slíkar vangaveltur munu verða mikilvægar fyrir okkur næstu árin.



