Kjallarapúsl

Í augnablikinu lítur kjallarinn minn út eins og eitt af þessum rennipúsluspilum, þar sem maður má aðeins færa kubb ef autt svæði er við hliðina á honum.
Uppskeran er komin í hús og þrúgurnar frá í haust eru búnar að gerjast. 2025 árgangurinn hvílir enn í eikinni, og þessar tunnur þarf ég nú fyrir nýja vínið. Því þarf árgangurinn frá í fyrra fyrst að flytjast yfir í tanka, þar sem hann bíður þangað til ég fylli hann á flöskur seinna í vetur. Síðan þarf að þrífa og gufuhreinsa hverja tóma tunnu áður en 2026 árgangurinn getur flutt inn.
Þetta hljómar við fyrstu kynni sem frekar einfalt verkefni. Í raun er þó eitt smá vandamál: nánast öll ílát í kjallaranum eru full. Hver hreyfing byggir á því að annað skref hafi þegar verið tekið, til þess að viðkomandi tankur eða tunna sé tóm. Ef ég raða skrefunum rangt get ég endað í þeirri stöðu sem hver einasti vínbóndi óttast: með fullan tank af víni í höndunum og engan passlegan tank til að setja það í. Þá er Game Over.
Í fyrra lífi mínu var ég stærðfræðingur og glímdi við að leysa ýmis verkefni. Það er ekki alveg laust við að ég sé stundum með smá heimþrá í gamla fagið mitt. Ég notaði því tækifærið og með hjálp gervigreindar skrifaði ég lítið forrit sem skipuleggur röð allra aðgerða frá upphafi til enda. Það segir mér hvaða tunnu á að tæma í hvaða tank, hvenær á að gufuhreinsa hverja tunnu og, það sem mestu máli skiptir, með því að plana allt frá upphafi til enda tryggir það að æfingin gangi upp.
Nú þegar ég undirbý 2025 árganginn fyrir áfyllingu smakka ég hvert vín til að ganga úr skugga um að allt sé í lagi. Þessi árgangur bragðast alveg dásamlega. Jafnvægið milli ferskleika og þroskaðs ávaxtar er einmitt eins og ég hafði óskað mér. Ég held að þetta verði einn af mínum uppáhaldsárgöngum og ég hlakka til að deila honum með ykkur.




Comments